‘મન દૂભાય છે’

મિત્રો,

આજે એક નવી ગઝલ ‘મન દૂભાય છે’ પોસ્ટ કરી છે.

સામાન્ય રીતે તો મને પાંચ શેરની ગઝલ લખતાં પણ ફાંફાં પડે છે પણ આ ગઝલમાં નવ શેર બન્યા છે.

જિંદગીનો જામ ખાલી થાય છે,
સાંજ જીવનની નજીક દેખાય છે.

ભૂલ ઊપર ભૂલ થાતી જાય છે,
કામ સૌ અવળા ને અવળા થાય છે.

ભૂલ તો થઈ જાય,માણસ જાત છે,
ભૂલ વારંવાર કાં દોહરાય છે !

પાપ શું ને પૂણ્ય શું ક્યાં છે ખબર ?
સાવ જાણૅ કે અજાણે થાય છે.

હાથ ઊપર હાથ દઈ બેસી રહ્યા,
ને સમય છે કે સરકતો જાય છે.

જો હતી એવી જ દાનત તો પછી,
કેમ ખોટે ખોટ તું પસ્તાય છે ?

શું ભર્યું મારા હ્રદયની ભીતરે,
કોઈને એ ક્યાં કદી સમજાય છે !

ઊઠતાં ને બેસતાં બસ એ રટણ,
મન મહીં ને ‘મન’ મહીં ઘૂંટાય છે.

થાય થાતાં કઈં અવળચંડાઈ પણ,
કઈંક ખોટું થાય;’મન’ દૂભાય છે.