આપણે એના વગર

મિત્રો,

સન્મિત્રો શ્રી ડો. મહેશભાઈ રાવલ (રાજકોટ),શ્રી રમેશભાઈ રઝીયા (‘ઈશ્ક પાલનપુરી) અને અન્ય શુભેચ્છકો ન લાગણીભર્યા અનુરોધ પર,એક
દીર્ઘ અંતરાલ બાદ ફરી એક વાર આપની સમક્ષ એક ગઝલ લઈને ઉપસ્થિત થયો છું. મુલાહેજા ફરમાઈયે….

એકલા ને એકલા એ કાપવાની આ સફર
યાદ એની સાથ આપે બસ મને શામ-ઓ-સહર.

મેં દબાવીને મૂકી’તી રાઝની વાતો મગર,
કોણ જાણે એમને ક્યાંથી મળી ગઈ આ ખબર.

જીતવાનો દાવ પણ હારી ગયો હું,તે છતાં
એમને મારી કશીયે લાગણી કે ના કદર.

કેટલી નરમાશથી માંગી રહેમ મેં એમની,
પણ જરાયે ના થઈ એના હ્રદય પર કંઈ અસર.

એટલે તો હું બધું ‘મન’મારીને સહેતો રહ્યો,
છે ખબર કે ચાલશે ના, આપણે એના વગર.